Gezin

15 jaar en ik werd moeder!

Op mijn 14e leerde ik mijn man kennen tijdens het uitgaan en wij kregen verkering zoals je dat toen noemde. Na een aantal maanden kwamen wij erachter na een bezoekje aan de huisarts dat ik zwanger was. Dit was natuurlijk wel schrikken, we waren zelf nog pubers! Ik was aan de pil maar zal hem niet zo netjes elke dag op dezelfde tijd hebben ingenomen. Het moeilijkste vond ik dat we het aan onze ouders moesten vertellen. Gelukkig hebben ze ons na een aantal gesprekken altijd gesteund in onze beslissing om het kindje te laten komen. Er kwam veel op ons af zoals bijvoorbeeld waar gaan we wonen en hoe komen we aan een huis en geld? Mijn man is gestopt met school en is gaan werken. Ik ben nog een paar maanden naar school gegaan, of nou ja eigenlijk mocht ik bij een familielid van een leraar mee lopen in een gezin met 2 jonge kinderen om de kneepjes van het moederschap te ervaren. Omdat wij beiden nog geen 18 jaar waren konden wij zelf geen huis krijgen. maar uiteindelijk is via een omweg toch gelukt. Wij moesten wel verhuizen naar een plaats verderop maar konden daar totdat mijn man 18 jaar werd in een mooi huis wonen. In de laatste weken van de zwangerschap hebben wij met hulp van familie het huis netjes gemaakt en een babykamer ingericht. Tot aan de bevalling hebben wij nog thuis gewoond in onze eigen woonplaats. Hier is onze zoon dan ook in het ziekenhuis geboren na een zwangerschap van 42 weken. Ik ben ingeleid omdat de bevalling maar niet op gang wilde komen. Onze zoon en ik moesten 1 nachtje ter observatie in het ziekenhuis blijven en de volgende dag gingen we als gezin van 3 naar ons nieuwe huis. Toen begon voor ons het leven als tienerouders. De eerste week hadden wij een kraamverzorgster en daarna moesten wij het toch echt zelf gaan doen. Dit hebben wij dan ook gedaan, onze verantwoordelijkheid genomen als ouders. Natuurlijk hadden wij wel wat hulp van onze ouders, voor als we eens ergens tegenaan liepen maar de verzorging van onze zoon deden wij zelf. Toen onze zoon ongeveer 5 maanden oud was konden we een huisje krijgen in onze oude woonplaats omdat mijn man toen 18 jaar was. Dat was wel heel fijn want we voelden ons niet echt op ons gemak in de nieuwe woonplaats. Dit kwam denk ik vooral omdat we niet heel erg mobiel waren, we hadden nog geen rijbewijs en fietsen met een baby dat ging niet. Ik ging toen ook 2 ochtenden per week naar een jonge moeder groep, hier kwamen dan tienermoeders en hun kindjes bij elkaar. De kindjes zaten dan bij elkaar bij de kinderopvang met ervaren medewerkster uit de opvang en wij als moeders konden ervaringen uitwisselen en bijvoorbeeld creatief bezig zijn. Dit heb ik meestal als leuk ervaren. Na onze zoon hebben wij nog 2 dochters gekregen wat ons gezin compleet heeft gemaakt. Nu zijn we 23 jaar verder na onze eerste ontmoeting en hebben wij een prachtig gezin. Onze zoon woont inmiddels al in zijn eigen huisje maar hierover later meer. Mocht je nog vragen hebben over het tienermoeder zijn dan hoor ik het graag.

Liefs Gerrie

2 Reacties

  • Quirina

    Heftig verhaal, maar mooi dat jullie je verantwoording op jonge leeftijd hierin genomen hebt. Mijn bff is ook een tienermoeder geweest, dus ik weet dat het zeker heftig kan wezen. Zij is gewoon thuis gebleven en is haar toenmalige vriend bij haar en haar ouders gaan inwonen.

    Wel heel erg mooi dat jullie nog steeds bij elkaar zijn.

    • A normal dutch family

      Het kan inderdaad voor sommige tienerouders heftig zijn. Zelf heb ik het niet echt zo ervaren. Dit komt denk ik ook omdat ik al best volwassen was voor mijn leeftijd. Wij hebben het gewoon gedaan en natuurlijk wel wat hulp gehad van familie. Maar denk dat elke ouder het wel eens lastig vind ongeacht de leeftijd. Belangrijkste vind ik dat je je verantwoordelijkheid moet nemen samen. Maar helaas staan in veel gevallen de tienerouders er alleen voor, iig zonder partner.
      Bedankt voor je berichtje.
      Liefs Gerrie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *